Αρχείο για Ιουνίου 2011

ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΑΣΕΛ ΣΤΑΝΑΡΝΤ

Το 1966 ο Ράσελ Στάναρντ διατυπώνει μια παράξενη θεωρία σύμφωνα με την οποία τα καόνια θα μπορούσαν κατά περίσταση να γυρίσουν σε ένα άλλο σύμπαν όπου ο χρόνος τρέχει προς τα πίσω και μετά να ξαναγυρίσουν στο εδώ.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’40 ανακαλύφθηκε το ουδέτερο σωματίδιο Καόνιο (ή αλλιώς μεσόνιο-Κ), ένα ασταθές και βραχύβιο υποατομικό σωματίδιο. Αυτό έγινε αντιληπτό όταν σε θαλάμους νεφών που εκτίθεντο σε κοσμική ακτινοβολία παρατηρούνταν σχηματισμοί σε V. Τα καόνια προκύπτουν από συγκρούσεις υποατομικών σωματιδίων όπως τα νετρόνια και τα πρωτόνια, δεν διαρκούν πολύ αφού αποσυντίθενται σε πιόνια και έχουν τρεις εκδοχές: θετικά φορτισμένα, αρνητικά φορτισμένα και ηλεκτρικά ουδέτερα.

Τι το περίεργο έχουν αυτά τα σωματίδια που τράβηξε την προσοχή των επιστημόνων;

Ο τρόπος με τον οποίο διασπώνται.

Γενικά, τα υποατομικά σωματίδια αλληλεπιδρούν μεταξύ τους βάσει δύο δυνάμεων: την πυρηνική ισχυρή και την πυρηνική ασθενή. Βάσει της πρώτης έχουμε αλληλεπίδραση σε τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου (π.χ. πυρηνικά σωματίδια) ενώ βάσει της δεύτερης χρειάζονται ακόμα και δεκαπέντε λεπτά (π.χ. ραδιενεργός διάσπαση βήτα – διάσπαση νετρονίου) για την αλληλεπίδραση.

Αυτό που τράβηξε την προσοχή των επιστημόνων ήταν ότι ενώ για να παραχθεί ένα καόνιο απαιτούταν ένα τρισεκατομμύριο του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου, το ίδιο καόνιο χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο για να διασπασθεί.

Για να το κάνω πιο απλό, σκεφθείτε ότι πετάτε ένα αντικείμενο στον αέρα και χρειάζεται ένα εκατομμύριο χρόνια για να ξαναπέσει κάτω.

Τι το παράξενο σε αυτό;

Η κατάλυση της χρονικής συμμετρίας.

Οι αρχές της συμμετρίας είναι οι κανόνες που μας καθοδηγούν στην ανακάλυψη των μαθηματικών νόμων της φύσης. Σε ότι αφορά τα σωματίδια έχουμε τρεις συμμετρίες, τη χρονική Τ (κατοπτρισμός ως προς το χρόνο) την αριστερόστροφη ή δεξιόστροφη ομοτιμία P (κατοπτρισμός ως προς το χώρο – δεν υπάρχει στην κλασσική φυσική) και τη συμμετρία ως προς το φορτίο C (κατοπτρισμός ως προς το φορτίο).

Σκεφθείτε το Τ σαν μια λειτουργία που έχει τη δυνατότητα να αναστρέφει την κατεύθυνση του χρόνου (παρελθόν – μέλλον). Οι χρονικά συμμετρικοί νόμοι έχουν την ιδιότητα να διατηρούν αναλλοίωτες τις εξισώσεις τους όταν συμβαίνει η αναστροφή (σταθερές υπό Τ). Το καόνιο φάνηκε ότι δεν συμμορφώνεται με αυτόν τον κανόνα και οποιαδήποτε προσπάθεια εξήγησής του φαινομένου βάσει της «παραδοξότητας» των κουάρκ δεν έπεισε αφού τελικά η ομάδα Φιτς – Κρονίν ανακάλυψε ότι η αυτόνομη συμπεριφορά του καονίου επέφερε την έμμεση κατάλυση της CP συμμετρίας άρα συνεπαγόταν ακόμη και την παραβίαση της συμμετρίας Τ. Έτσι αφού το Σύμπαν δεν υπακούει στη συμμετρία CP δεν πρέπει να υπακούει και στη συμμετρία Τ.

Τα σωματίδια ενάλλασσαν την ταυτότητά τους (καόνιο – αντικαόνιο) με την τάση να περνούν περισσότερο χρόνο ως αντικαόνια παρά ως καόνια.

Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι το καόνιο έχει αίσθηση «παρελθόντος-μέλλοντος» και οδήγησε τον Ράσελ Στάναρντ να εξηγήσει αυτήν την αίσθηση σαν το καόνιο να πηγαίνει να επισκεφθεί για λίγο ένα χρονικά ανεστραμμένο παράλληλο σύμπαν και κάποιους δημοσιογράφους να γράψουν τότε : «…ο κόσμος διχάζεται σε διπλανές περιοχές που η καθεμία ξετυλίγει το μαγικό της χαλί ταυτόχρονα αλλά σε αντίθετες κατευθύνσεις».

Αυτό όμως που φαίνεται πως γνωρίζουν τα καόνια είναι η διαφορά μεταξύ των δύο κατευθύνσεων του χρόνου. Δεν χωρίζουν το χρόνο σε παρελθόν και μέλλον. Δείχνουν να είναι συντονισμένα και να διαισθάνονται τη διαστολή του σύμπαντος, γνωρίζουν για τη μεγάλη έκρηξη και την κοσμική αρχή…

Η συστηματική παραγωγή γνώσης για την ουσία των πραγμάτων συνιστά την ανώτερη μορφή του ειδέναι[1]. Δεν υπάρχει όμως επιστημονική απόδειξη για την ποιότητα της συνείδησης μέσα από κάποιο πείραμα επαλήθευσης, παρά μόνο μια κοινά αποδεκτή αλήθεια για όλους τους παρατηρητές, σε αντιδιαστολή με την ικανότητα της εμβίωσης της γνώσης που παράγεται.

Οι κάθε λογής επιστήμονες (φυσικοί, οικονομολόγοι, ιατροί, κ.ά.) έχουν μόνο ΕΝΑΝ τρόπο για να ξεφύγουν από το ρόλο τους ως παρατηρητές και να τιμηθούν με τον χαρακτηρισμό «επιστήμων»: να τοποθετήσουν πάνω από όλα τον ΑΝΘΡΩΠΟ ή καλύτερα να τοποθετήσουν πάνω από όλα ΟΛΟΥΣ τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

Είμαι σίγουρη πως αυτό που θα βιώσουν τότε, ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν το έχουν ακουμπήσει …

Th.S.

============================================================================

[1] Η λέξη συνείδηση προέρχεται από το απαρέμφατο συν-ειδέναι < οίδα = γνωρίζω, (σύν+οιδα) = γνωρίζω καλώς.

Advertisements

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ … Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ

από Σταύρο Κυριαζή

Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι βάζουν στη δουλειά τα ανήλικα!

Και αμέσως μετά έρχεται το γεγονός ότι τα βάζουν σε επικίνδυνες εργασίες…

Αλλά πόσο κακό, είναι και το ότι μας μιλάνε για παγκόσμια ανεργία!

Κάποιοι έχουν το θράσος να το κάνουν…

http://www.ilo.org/pls/apex/f?p=109:1:0

Ποιά ανεργία, βρε …παλιοτόμαρα?

Τόσα παιδιά εργάζονται παράνομα, μόνο και μόνο για να μην εργάζονται νόμιμα οι ενήλικες!!!

Και δεν νομίζω ότι υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να φαντάζεται ότι αυτό συμβαίνει επειδή τα παιδιά κάνουν καλύτερα και αποτελεσματικότερα την κάθε δουλειά…

Όλοι κατανοούν ότι αυτό γίνεται γιατί οι ενήλικες απαιτούν μεγαλύτερη αμοιβή…

Τουλάχιστον, την …εκάστοτε νόμιμη!

Πρόταση: Έ, αφού θεωρούν ότι η κατώτερη νόμιμη αμοιβή αποτελεί εμπόδιο για περισσότερα κέρδη στους λίγους, ας την καταργήσουν, βρε αδερφέ!

Άλλωστε, σιγά-σιγά εκεί δεν το πάνε?

Και τέλος πάντων, ήρθε νομίζω η ώρα που θα παίρνουν τα παιδιά με το ζόρι «από την κούνια» και να τα βάζουν στα ορυχεία και στα παπουτσάδικα…

Τέλος, άκουσα κάπου το …διεστραμμένο επιχείρημα, ότι τα παιδάκια επειδή έχουν λεπτότερα χεράκια, είναι περισσότερο επιδέξια στη βελόνα που χρησιμοποιούν για να ράβονται τα χειροποίητα παπούτσια και χειρίζονται καλύτερα τις δερμάτινες κλωστές… Συνεπώς παράγουν περισσότερα κομμάτια…

Φωτιά να τους κάψει, εκείνους που το σκέφθηκαν!!!

Διαβάστε περισσότερα, στο φρικιαστικό και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό αφιέρωμα του ILO…

http://www.ilo.org/global/meetings-and-events/events/world-day-against-child-labour/2011/lang–en/index.htm.

Με πορίσματα εκθέσεων, παρουσιάσεις, βίντεο, slideshares, φωτογραφίες κ.ά….

http://www.ilo.org/ipecinfo/product/viewProduct.do?productId=16627

http://www.ilo.org/dyn/media/slideshow.curtainUp?p_lang=en&p_slideshow_id=43

Και τέλος, τη σχετική Διεθνή Σύμβαση…

http://www.ilo.org/ipec/facts/ILOconventionsonchildlabour/lang–en/index.htm

115 εκατομύρια ανήλικα παιδιά σε επικίνδυνες εργασίες

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) ανακοίνωσε ότι 115 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι (κάτω των 18 ετών) σε όλο τον κόσμο (δηλαδή το 7%), ασχολούνται σε εργασίες που απειλούν τη ζωή τους, (π.χ. μεταλλεία, ορυχεία, φάρμες, κατασκευή παπουτσιών ή καλλιέργεια λουλουδιών).

Οι εργοδότες προτιμούν την παιδική εργασία διότι είναι φτηνή αλλά «…και επειδή τα παιδιά είναι από τη φύση τους πιο υπάκουα και πειθαρχούν πιο εύκολα από τους ενήλικες, αλλά και πολύ φοβισμένα για να παραπονεθούν…». Επίσης, οι παρενέργειες από τις τοξικές ουσίες εμφανίζονται σε αυτά αρκετά χρόνια αργότερα και επομένως δεν απομακρύνονται από τη δουλειά λόγω ασθενειών ούτε ζητούν αποζημιώσεις.

Υπάρχουν και παιδιά κάτω των 5 ετών (!) που εργάζονται αλλά τελευταία το ποσοστό τους έχει μειωθεί, κάτω από τις πιέσεις της κοινής γνώμης. Επίσης μειώθηκε στο 40% το ποσοστό των κοριτσιών κάτω των 18 ετών σε επικίνδυνα επαγγέλματα. Την ίδια ώρα όμως αυξήθηκαν οι έφηβοι από 15-17 ετών. Τα περισσότερα παιδιά εργάζονται στην Ασία (48 εκ. δηλ. το 5,6%), στην Υποσαχάρια Αφρική (39 εκ. δηλ. το 15%) και στη Λατινική Αμερική (9,5 εκ. δηλ. το 6,7%).

====================================================================================

Σημείωση της κατόχου του blog :

Μάλιστα κύριοι!
Και τώρα μπορούμε να τα ρίξουμε στην ρουφιάνα την «κενωνία», στον σκληρό ντουνιά και στο απάνθρωπο σύστημα.

Για απαντήστε μου όμως σε κάτι : όλοι εμείς δεν είμαστε το σύστημα; Εμείς δεν είμαστε ο ντουνιάς κι η κοινωνία;
Και δεν εννοώ μόνο εμάς στην Ελλάδα …

Συνδικάτα και «αγανακτισμένοι» λοιπόν, μαζί παρέα, όλοι για όλους ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ας γίνουμε η δυνατή φωνή που θα ξεσηκώσει τους επόμενους συλλογικούς ανθρώπους στα πέρατα του κόσμου …

Και ας μην μας φταίνε οι οργανωμένες δομές εκπροσώπησης (π.χ. συνδικάτα, κόμματα, οργανώσεις) διότι ρίξτε μια ματιά εδώ:
http://www.infowars.com/male-prostitutes-service-bilderberg-members-at-elite-summit/
για να δείτε πως περνούν και πόσο ξεφτίλες είναι αυτοί που απαρτίζουν τις δομές αντιπροσώπευσης των διεθνών λαμόγιων (π.χ. λέσχη Μπ(λ)ιντε (μπεργκ) ).

Κοιτάξτε όμως και εδώ :

http://www.youtube.com/watch?v=aM8op48aruA&feature=player_embedded

Th. S.

Η επιστολή, η απάντηση και τα τρία πουλάκια που κάθονταν (στην πλατεία Συντάγματος) …

Το ζήτημα της επιλογής

Οικονομολόγο δε μπορείς να με πεις -παρ’ όλο που ένα πτυχίο μου είναι οικονομικής κατεύθυνσης. Έτσι έχω το απαραίτητο υπόβαθρο να καταλαβαίνω τις έννοιες όταν τίθενται και να διαβλέπω τις πρακτικές που ακολουθούνται ή υποβάλλονται από το σαθρό οικονομικό παγκόσμιο σύστημα.

Είναι και αυτό το ρημάδι το μυαλό που «ξεφεύγει» πάντα από την τάξη και τη σειρά και βρίσκει την ομορφιά στο αναπάντεχο, στο ρηξικέλευθο, στο ανατρεπτικό, γιατί έτσι πλέον φαντάζουν τα αυτονόητα πράγματα όπως η συλλογικότητα, η κοινοκτημοσύνη και η δικαιοσύνη αφού ο κόσμος μας φτιάχθηκε στη βάση του παραλογισμού της απληστίας και του ατομικισμού. Και για τους λόγους αυτούς αγάπησα πολύ την κοσμολογία και τη φιλοσοφία και τους ανθρώπους και έμαθα έτσι σιγά-σιγά να προσεγγίζω τα πάντα, παρατηρώντας, φιλοσοφώντας και αγαπώντας .

Διαβάζω τις δύο επιστολές με ενδιαφέρον και όπως πάντα το μυαλό μου χορεύει στους δικούς του ρυθμούς.

Και υπό ποιο πρίσμα να κάνουμε την επιλογή μας; Βάσει της τίμιας προσέγγισης του Βαρουφάκη -με τις αναπότρεπτες αλήθειες που καταγράφει- ή καιροσκοπικά αγοράζοντας χρόνο από το μοιραίο μπας και διορθώσουμε τα κακώς κείμενα της χώρας μας; Βέβαια και ο Δοξιάδης φθάνει στο συμπέρασμα ότι μια λύση θα ήταν να κάνουμε την απαραίτητη προσαρμογή μόνοι μας, αλλά εξέφρασε με την επιστολή του κάποιες αγωνίες που ακόμη έχουν πολλοί.

Εγώ την απάντηση στον εαυτό μου την έχω δώσει προ πολλού, όμως δεν θα σας την πω τώρα θα ήθελα να φθάσετε σε αυτή διαβάζοντας τα παρακάτω. Μόνο έτσι θα γίνει συνείδηση σε όλους μας το θέμα της «επιλογής».

Από τη μια τα νούμερα

Αυτά δεν βγαίνουν με τίποτα. Το 2012 η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει 35 δις για ληξιπρόθεσμα ομόλογα και 17 δις σε τόκους. Το 2013 θα πρέπει να πληρώσουμε 27 δις για ληξιπρόθεσμα και 17 για τόκους. Το δάνειο που θα λάβουμε για τα δύο αυτά χρόνια είναι περίπου 60 δις συνεπώς είμαστε 20 δις μείον. Τα βάσανά μας όμως δεν τελειώνουν το 2014 διότι από εκεί και πέρα θα πρέπει πάλι να πληρώνουμε για δάνεια και τοκοχρεολύσια.

Και που θα τα βρούμε τα λεφτά; Είναι καλό να προσθέσουμε κι άλλα δάνεια στην καμπούρα μας;

Ο ιδιωτικός τομέας είτε είναι καθαρά κρατικοδίαιτος (κρυφο-δημοσιοϋπαλλήλους τους λέω με περιπαικτική διάθεση) είτε στηρίζεται στο καταναλωτικό μοντέλο (δεν υπάρχουν σοβαρές επενδύσεις και εξαγωγές) και νόμισμα δικό μας δεν έχουμε για να μπορούμε να στηρίξουμε την οικονομίας μας (πληθωρισμό, υποτίμηση, ανταγωνιστικότητα κλπ, κλπ). Βέβαια κάποιοι πολύ πλούσιοι και μόνο που ακούν για πληθωρισμό ανατριχιάζουν και επιλέγουν το devaluation. Στην περίπτωσή μας ο πληθωρισμός θα ήταν αταξικός μιας και δεν είναι οριζόντιος άρα αυτοί που έχουν χρήμα ή αξίες θα έχαναν περισσότερα. Ενώ όταν αναγκάζεσαι να κλείσεις νοσοκομεία και σχολεία (devaluation) ο πλούσιος θα έχει να πάει σε αυτά που θα μπορεί να πληρώνει.

Από την άλλη οι διαθέσεις

Στις παρέες μου μικρή στο χωριό και στην πόλη πέρασα σκληρές καταστάσεις. Έμαθα όμως πολύ χρήσιμα πράγματα όπως ότι τους αλήτες της άλλης παρέας τους αντιμετωπίζεις αποτελεσματικά όταν χρησιμοποιείς τα δικά τους τερτίπια, και αν δεν πρόκειται για αλήτες της άλλης παρέας αλλά για δικούς σου φίλους που παρεκτράπηκαν, τους φέρνεις στον ίσιο δρόμο όχι κάνοντάς τους τα χατίρια αλλά φερόμενη σκληρά δείχνοντάς τους ότι το λάθος τους μπορεί να αποβεί μοιραίο και γι’ αυτούς.

Πόσο φίλοι μας και εταίροι στάθηκαν οι χώρες της Ευρωζώνης που χρόνια τώρα μας λεηλατούν με διπλό τρόπο (δάνεια – κατανάλωση); Πόσο «φιλικά» μπορούν να σε αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι του χρηματοπιστωτικού συστήματος; Θα τους επέτρεπε κάτι τέτοιο η απύθμενη όρεξή τους για κέρδη (δημιουργία άυλου χρήματος που το δανείζουν επί 9 φορές και μετά μας ζητούν να παράγουμε περισσότερο για να το κάνουμε από άυλο υλικό); Οι ίδιοι λένε ότι τίποτα δεν δίνεται δωρεάν.

Αλήθεια; Τι λέτε κύριοι;

Έχετε συνειδητοποιήσει ότι το σύμπαν στο οποίο ζούμε μας δόθηκε τζάμπα (δεν το λέω εγώ το λέει ο Γκουθ); Η γη και οι πόροι της στην οποία κατοικούμε δεν ήταν το οικόπεδο που αγοράσαμε από κάποιους εξωγήινους και για το λόγο αυτό δεν ανήκουν σε κανέναν μας αλλά σε όλους ταυτόχρονα.

Η πραγματικότητα της επιλογής

Αλήθεια πιστέψατε ποτέ ότι έχουμε επιλογή ως προς το αν θα πεθάνουμε ή όχι; Η επιλογή δεν είναι δική μας, είναι δική τους και μπορούν να μας κάνουν όση πλακίτσα θέλουν.

Τι κι αν αγοράσουμε λίγο ακόμη χρόνο με δάνεια;

Σάμπως υπάρχει η περίπτωση οι «εταίροι» μας και τα διεθνή χρηματοπιστωτικά λαμόγια να δουν το φως το αληθινό και να καταλάβουν ότι θα τους πάρει και θα τους σηκώσει και τους ίδιους αργά ή γρήγορα;

Έτσι η επιλογή μας ήταν και είναι (έστω κι αν ξεφόρτωσαν πολλά λαμόγια από τα ομόλογα της Ελλάδας) ότι θα πάμε μια βόλτα στο διάολο αλλά θα τους πάρουμε μαζί μας, γιατί από δω θα γίνει η αρχή του μεγάλου κραχ (domino effect). Βλέπετε το δικό μας χρέος είναι πολύ μικρό για να επηρρεάσει τα πράγματα σε τέτοιο βαθμό και αυτοί που διαχειρίζονται την τύχη του μπορούν αύριο κιόλας να πουν stop και να μας σώσουν, αλλά τα χρέη άλλων χωρών (Ισπανία, Βέλγιο, Ιταλία στην Ευρώπη, U.S.A. στον κόσμο) τα είδατε; Τελικά μάλλον τους συμφέρει να μας σώσουν και χωρίς πολλά – πολλά γιατί αλλιώς τους βλεπω να τρέχουν αλαλάζοντας …

Πάμε πλατεία;

Κι ενώ όλα αυτά τα ωραία συμβαίνουν στο κεφάλι μου με αφορμή δυο άρθρα, σκέφτομαι πόσο καλύτερα θα ήταν αν όλοι όσοι πάνε πλατεία τις τελευταίες μέρες ξαμολιόντουσαν και σε όλα τα ξένα blogs (ή ακόμα καλύτερα αν «κελαηδούσαν» από το twitter σε όλους τους ξένους φίλους τους) και αναρτούσαν άρθρα «ξεσηκωτικά» για τους λαούς της Ευρώπης κατ’ αρχάς, αλλά και όλου του κόσμου (μη νομίζετε ότι και αυτοί δεν περνούν τα ίδια και δεν έχουν προβλήματα). Αν τους βομβαρδίζαμε με αυτές τις αλήθειες που κατά καιρούς διάφοροι ειδικοί έχουν αναλύσει (βλέπε Krugman) θα τους κάναμε να καταλάβουν ότι δεν φταίει ο Έλληνας για την δική τους φτώχεια αλλά η απύθμενη απληστία των τραπεζιτών!

Th.S.

Υ.Γ. Μην αυταπατάσθε αγαπητοί μου, να είστε σίγουροι ότι όχι μόνο τα ίδια, αλλά χειρότερα θα κάναν κι οι άλλοι …