Αρχείο για Νοέμβριος 2011

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΛΥΓΜΩΝ … ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Το έλαβα από φίλο και σας το δίνω:

Η σιωπή ΔΕΝ είναι πάντα χρυσός. Είναι κάποια πράγματα που άπαξ και τα σκεφθείς και τα κλωθογυρίσεις στο μυαλό σου για χρόνο πολύ, οφείλεις να τα καταθέσεις.

Ο πολύς καιρός που έχω να γράψω δεν έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι ούτως ή άλλως όταν έχεις 10 παραμέτρους οι ελάχιστες σχέσεις που προκύπτουν ανάμεσα σε αυτές -και οφείλεις να προβλέψεις- είναι 45 (θεωρία γράφων : n*(n – 1)/2), είναι επίσης που όταν στις αντικειμενικές παραμέτρους προσθέσεις την υποκειμενικότητα των ατόμων, τότε θα πρέπει να μπλέξεις στους αυστηρούς μαθηματικούς τύπους σου και την διάσταση των ατόμων που καθορίζουν τους όρους του παιχνιδιού (αναλόγως των συμφερόντων που εξυπηρετούν). Να ξεφύγεις δηλαδή από την αυστηρότητα των τύπων και να υπεισέλθεις στην εντροπία της ψυχολογίας των αντικρουόμενων συμφερόντων των παικτών.

Συνεπώς εάν θέλεις να είσαι έντιμος με αυτά που λες ή γράφεις, οφείλεις να θέτεις τα πάντα στην κρίση αυτών που θα κάνουν τον κόπο να τα διαβάσουν ή να τα ακούσουν με την ελπίδα ότι θα μπορέσεις να συμβάλεις λίγο προς την ανακουφιστική διάσταση του Prigogine (για τον μαγικό τρόπο να προκύπτουν εύτακτες δομές ακόμη και σε συστήματα υψηλού βαθμού εντροπίας). Να θέτεις τα λεγόμενά σου ή τα γραφόμενά σου όχι με την υστερόβουλη τακτική της υπαγόρευσης τήρησης της μιας ή της άλλης στάσης μέσα από βαρύγδουπα συμπεράσματα που τα έχεις ντύσει με την κατάλληλη-βολική επιχειρηματολογία, αλλά στη βάση της αφύπνισης και του δικαιώματος αυτού που διαβάζει να έχει την τελικό λόγο στην επιλογή του.

Ο μόνος σίγουρος τρόπος σεβασμού του δικαιώματος του άλλου να αποφασίζει ο ίδιος γι’ αυτά που τον αφορούν δεν είναι λοιπόν η παράθεση και η στήριξη των δικών σου επιχειρημάτων αλλά η υπόδειξη του δρόμου που θα τον οδηγήσει στην αλήθεια. Κι αυτό γίνεται μόνο μέσα από ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν από τον ίδιο (προϋπόθεση η ωριμότητα και η γνώση).

Θα θέσω λοιπόν ερωτήματα (το έχω άλλωστε και μανία να βάζω τα ερωτήματα στα οποία βεβαίως εγώ έχω ήδη απαντήσει) και θα σας αφήσω να απαντήσετε μόνοι σας.

Και βεβαίως επειδή η κατάσταση είναι δεδομένη, μάλλον θα ήταν μεγάλη βλακεία να αναλωνόμαστε πλέον σε ερωτήματα του τύπου γιατί δημοψήφισμα και γιατί τώρα και μεγάλο κέρδος χρόνου να ασχοληθούμε με την ουσία. Δηλαδή πως μπορούμε μέσα από μια δεδομένη κατάσταση να «βγάλουμε ζουμί» προς όφελος της συλλογικότητας.

  • Δημοψήφισμα λοιπόν! Όμως ο τρόπος με τον οποίο θα διατυπωθούν τα ερωτήματα θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού; Και κατ’ επέκταση όλων των λαών που έχουν σειρά στην εξαθλίωση;
  • Υπάρχουν ερωτήματα που θα αποκαλύψουν επιτέλους την ανεπάρκεια των ηγετών της Ευρωζώνης να συμπεριφερθούν αλληλέγγυα (κοινώς ως οφείλουν να συμπεριφέρονται οι εταίροι) στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των λαών και όχι των αγορών;
  • Υπάρχει αληθινή θέληση να διατυπωθούν τα ερωτήματα με τέτοιο τρόπο που να δηλώνουν ότι δεν έχουμε πρόθεση μας να βγούμε από την Ευρωζώνη αλλά ούτε δεχόμαστε και τις επαίσχυντες συνθήκες που μας υπαγορεύουν;
  • Έχουμε καταλάβει πως η ΕΕ ή η Ευρωζώνη ΔΕΝ είναι αποκλειστικό μαγαζάκι κάποιων για να μας υπαγορεύουν το χρόνο που θα βγούμε κοροϊδεύοντας μας ότι αυτό θα είναι και δική μας πρωτοβουλία μόνο και μόνο επειδή έτσι εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους ή τα συμφέροντα αυτών που υπηρετούν;
  • Έχουμε καταλάβει πως το ερώτημα δεν είναι αν θα βγούμε από το Ευρώ. Κανείς δεν μπορεί να μας υποχρεώσει να βγούμε αλλά και ούτε να μας βάζει τέτοιο δίλλημα. Μήπως το βάζουν γιατί δεν προβλέπεται από πουθενά τέτοια διαδικασία, οπότε αν αναγκαστούν να μας διώξουν θα υποστούν και οποιαδήποτε συνέπεια (νομική ή άλλη);
  • Μήπως τώρα είναι η ευκαιρία να αναγκάσουμε όλους τους «ηγέτες» να αναλάβουν την ευθύνη να μας θέσουν οι ίδιοι εκτός Ευρωζώνης και να γίνουν υπόλογοι στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης (και να υποστούν οποιαδήποτε νομική συνέπεια μπορεί να προκύψει);
  • Κι αλήθεια, εάν τελικά τα ερωτήματα διατυπωθούν με τρόπο που δεν θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού, έχουν σκεφθεί τι θα γίνει εάν κανείς δεν πάει να ψηφίσει; Τι θα γίνει αν ο λαός γυρίσει την πλάτη του και δεν λάβει καμιά θέση (θετική ή αρνητική) σε μια κατάσταση αυτοεκπληρούμενης προφητείας;

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Απάντηση της κατόχου του blog :

Λοιπόν τελικά η αποψινή ξινισμένη μούρη των εκπροσώπων των αγορών που τους ήλθε  ταμπλάς από την ανακοίνωση ενός δημοψηφίσματος που δεν περίμεναν (όπως τουλάχιστον φάνηκε), θα παραμείνει στα πρόσωπά τους αν τα παραπάνω ερωτήματα απαντηθούν με τρόπο που αρμόζει στην αξιοπρέπεια και την συλλογικότητα των λαών (γιατί δεν είναι μόνο ο Ελληνικός λαός που πονάει, είναι και οι λαοί που παίρνουν σειρά στο «παιχνίδι των λυγμών») αλλιώς μάλλον πρόκειται για πολύ καλούς θεατρίνους ….

Εγώ πάντως τα απάντησα ήδη…

και βάζω μια ερώτηση με τη σειρά μου : σοβαρά πιστεύουμε όλοι ότι έχουμε επιλογή, ποιά είναι αυτή, πρέπει να διαλέξουμε αν θα «πεθάνουμε» με ευρώ ή με δραχμή;

 Th. S.

Advertisements