Αρχείο για Μαΐου 2010

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ

της Πέπης Σακελλαρίου

R. D. Laing

Αρχίζουμε να θέτουμε ερωτήματα μόνο όταν κάτι γίνεται προβληματικό. Η διαφωνία μας κλονίζει και μας εξαναγκάζει να βλέπουμε την άποψή μας μέσα από την αντίθεση προς ένα άλλο πρόσωπο που δεν τη συμμερίζεται.

Στη δεδομένη στιγμή που αναδύεται, είμαστε όλοι παγιδευμένοι στην κόλαση μια φρενιτιώδους παθητικότητας.  Ανακαλύπτουμε ότι απειλούμαστε από μια εξολόθρευση που θα είναι αμοιβαία, που δεν την επιθυμεί κανείς, που τη φοβάται ο καθένας και κανείς δεν ξέρει πως να τη σταματήσει.

Υπάρχει όμως μια δυνατότητα να γίνει κάτι τέτοιο αν μπορέσουμε να καταλάβουμε τη δομή αυτής της αλλοτρίωσης του εαυτού μας από την εμπειρία μας, της εμπειρίας μας  από τις πράξεις μας, των πράξεών μας από την ανθρώπινη δημιουργικότητα.

R. D. Laing
(από το έργο του «Η πολιτική της εμπειρίας και το πουλί του Παραδείσου»)

Με αφορμή τις καταγραφές του Λαίνγκ και δεδομένης της κατάστασης που βιώνουμε ως χώρα οι παρακάτω σκέψεις μου είναι αυτές που μου δίνουν μια απάντηση για τον τρόπο που ο καθένας από εμάς αντιλαμβάνεται τη κρίση.

Το να θέτουμε τα ερωτήματά μας και να ψάχνουμε τις απαντήσεις μας μπορεί ορισμένες φορές να φαίνεται πρωθύστερο είναι όμως χρήσιμο στο μέτρο της μελλοντικής μας επίγνωσης και προσαρμογής μας.  Το να διαφωνούμε για τη διαφωνία μπορεί να αποβεί καταστροφικό ή ίσως πάλι να αποτελεί και το παθητικό μας ξέσπασμα. Η τεκμηριωμένη διαφωνία, η εποικοδομητική διαφωνία, η διαφωνία που μπορεί να αφυπνίσει συνειδήσεις όμως, ενδέχεται να δώσει το ερέθισμα σε κάποιους να καταλάβουν τη δομή της αλλοτρίωσης του εαυτού τους και τα αίτια των αποφάσεών τους. Είναι η απαραίτητη ατραπός για να μπορέσουν να επανασυνδέσουν τις πράξεις τους με την χαμένη δημιουργικότητα που έχει ως μόνο επίκεντρο τον άνθρωπο ως άνθρωπο και όχι ως αριθμό ή ως στατιστικό δεδομένο.

Δυστυχώς κανείς από εμάς δεν θα μπορέσει ποτέ να έχει την πλήρη εικόνα της πορείας μας μέχρι εδώ.  Υπάρχουν τα προφανή γεγονότα που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση και ακούσθηκαν οι προφανείς αντιρρήσεις, όμως το προφανές δεν είναι πάντα η αντικειμενική αλήθεια και οι αντιρρήσεις υπόκεινται πάντα στον έλεγχο της απόδειξεώς τους.

Η υιοθέτηση της μιας ή της άλλης στάσης -σε μια τέτοια κατάσταση- εκτός του ότι είναι ανορθολογική, ενέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει εμπάθειες και σε κάθε περίπτωση βλέπουμε να τελείται το ίδιο λάθος από τις αντιτιθέμενες πλευρές. Λάθος που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ανθρώπινες απώλειες.

Είναι ο ψυχολογικός κύκλος της  «εξολόθρευσης» είτε από αυτούς που πράττουν έχοντας ως μόνο γνώμονα τα οικονομικά μεγέθη και περιφρονώντας τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους, είτε από αυτούς που διαφωνούν έχοντας ως μόνο γνώμονα την ακαταμάχητη ανάγκη να εκφράσουν την αντίληψη της αλήθειας που τεκμηριώνουν.

«…κανείς δεν ξέρει πως να τη σταματήσει…» λέει ο Λαίνγκ για να με κάνει να σκεφθώ ότι η αληθινή επανάσταση της ανθρώπινης υπόστασης είναι να γνωρίζουμε πότε πρέπει να σταματάμε την «εξολόθρευση» και πότε πρέπει να ξεκινάμε την επανασύνδεσή μας με τη δημιουργία…

Th. S.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΙΛΙΕΣ!

Τα «νέα φέουδα»

Του Σταύρου Κυριαζή

Βρε, ποιους τρέφουμε τελικά !

Για ποιούς καλούμαστε να σφίξουμε το ζωνάρι !

Δείτε στο παρακάτω γράφημα, την εξέλιξη της σχέσης μεταξύ χρέους και ΑΕΠ στις ΗΠΑ, από το 1957 μέχρι το 2009.

Προσοχή! Μην εκπλαγείτε! Στις περισσότερες χώρες του κόσμου, την ίδια απόκλιση παρουσιάζουν οι δύο καμπύλες μεταξύ τους.  Όλες οι χώρες ξοδεύουν περισσότερα από όσα παράγουν !

Συνεπώς, δεν μας φταίει η χώρα μας! Και ποιός φταίει λοιπόν? Μήπως το σύστημα οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης? Που ευνοεί τις οικονομίες-φούσκες και παράγει τέτοιες τεράστιες στρεβλώσεις? Και τρώνε όλοι? Όχι προφανώς! Μήν νοιώθετε τύψεις ούτε γι’ αυτό ! Λίγοι έχουν «μεγάλες κοιλιές»…

Έτσι ήταν πάντοτε τα φέουδα!

Τρώνε πολλά,

ζητάνε πολλά

από τους υποτελείς τους

Αυτή είναι η …λογική αλληλουχία !

Διαβάστε, το καταλυτικό άρθρο του Doug Wakefield (http://www.marketoracle.co.uk/Article19098.html)   Debt, A Simple, but Painful Economic Lesson

ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

το παρακατω κείμενο είναι αφιερωμένο στους τρεις ανθρώπους που έχασαν σήμερα τη ζωή τους
και στον ανθρώπο που δεν άφησαν να γεννηθεί

ΔΝΤ Κερδοσκόποι

ΔΝΤ Κερδοσκόποι

Χτυπάνε σα ρολόι στο μυαλό μου οι δυό αυτές λεξούλες που έγιναν αιτία για τα σημερινά επεισόδια που είχαν ως τραγική κατάληξη τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων…. και πλέον είναι αδύνατο να σταματήσω τις σκέψεις μου…

Η διαφθορά του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η λύση του ΔΝΤ και οι άνθρωποι που έφυγαν από κοντά μας … η σκέψη μου μόνο γι’ αυτούς και η αλήθεια ο μόνος δρόμος της εξιλέωσής μας για τον χαμό τους.

ΔΝΤ … τι είναι; Ποιοί το αποτελούν; γιατί υπάρχει; σε τι συμβάλλει; γιατί αναγκαζόμαστε να προσφύγουμε σε αυτό; γιατί γίνεται η αιτία να πεθάνουν τρεις άνθρωποι;

Το ΔΝΤ ιδρύθηκε το 1944  και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1947 ως αποτέλεσμα της διάσκεψης στο Bretton Woods. Απασχολεί περίπου 3.000 (!!!) άτομα και βάσει μιας άτυπης συμφωνίας ο διευθύνων συμβουλός του είναι πάντοτε Ευρωπαίος ενώ ο αντικαταστάτης του είναι πάντα Αμερικανός.

Ο σκοπός λειτουργίας του είναι η παροχή τεχνικής βοήθειας σε μέλη του όταν τη ζητήσουν. Πιο συγκεκριμένα όταν μια χώρα μέλος αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες το ΔΝΤ παρέχει πιστώσεις υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα επιβληθούν συγκεκριμένα μέτρα προς τη κατεύθυνση της εξυγίανσης των οικονομικών μεγεθών της (αυτό λέγεται τεχνική βοήθεια).  Για την επίτευξη των στόχων του (εξυγίανση οικονομικών της χώρας) τα εργαλεία που χρησιμοποιεί είναι η άμεση μείωση των δημοσίων δαπανών, ο χαμηλός πληθωρισμός, η απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού κλάδου και τα Ειδικά Δικαιώματα Λήψης (ΕΔΛ). Έτσι μια χώρα που θέλει να αγοράσει συνάλλαγμα (π.χ. η Κορέα να αγοράσει δολάρια για να ξεπληρώσει μέρος του χρέους της) υποχρεώνεται να πληρώνει με ΕΔΛ -κάτι σαν «παγκόσμιο χρήμα»- όπου προσφέρεται σε συγκεκριμένο ύψος και έχει τόκους. Έτσι το ΔΝΤ θα ζητήσει για παράδειγμα από την Αμερική να πουλήσει δολάρια στην Κορέα και να λάβει ως αντιστάθμισμα ΕΔΛ.

Μερικές από τις παρεμβάσεις του ΔΝΤ είναι οι εξής (ως επί το πλείστον αποτυχημένες ως προς τον σκοπό τους) :

Βραζιλία (1998, 2002): έλαβε συνολικά τα δύο έτη 71,5 δις δολάρια από το ΔΝΤ το οποίο της ζήτησε να εμφανίζει πλεονασματικό προϋπολογισμό γεγονός που την οδήγησε περικοπές των δαπανών και περικοπές στις θέσεις δημοσίων υπαλλήλων.  Ασιατική κρίση (1997-1998) : δάνεια του ταμείου σε Κορέα, Ταϊλάνδη, Ινδονησία και εφαρμογή του προγράμματος SAP (Structural Adjustment Policies) αποτέλεσμα;  καταιγισμός χρεοκοπιών, σημαντική υποτίμηση των νομισμάτων, τεράστια απώλεια θέσεων εργασίας και αύξηση των τιμών στα είδη καθημερινής χρήσης, πυροδοτώντας κοινωνική αναταραχή και βίαιες εκδηλώσεις. Αργεντινή (1999-2001): δάνειο 40 δις δολαρίων (1999) αποτέλεσμα της επιβολής των μέτρων που ζητήθηκαν; η χρεοκοπία της χώρας το 2001, κατάρρευση του τραπεζικού της συστήματος. Τουρκία (1999-2000-2004): ο Ερντογάν απέφυγε με κάθε τρόπο την προσφυγή σε αυτό κατά την τελευταία κρίση μιας και ενώ το ΔΝΤ θεωρεί πετυχημένη την εφαρμογή των μέτρων στην Τουρκία, οι διαδηλώσεις των πολιτών εναντίον του ΔΝΤ είναι συχνές. Άλλες παρεμβάσεις είναι σε  Ισλανδία (2008), Ουκρανία (2008), Ουγγαρία (2008), Λευκορωσία (2008), Λετονία (2008), Πακιστάν (2008), Σερβία (2009), Ρουμανία (2009), Σρι Λάνκα (2009), Μεξικό (1995), Ρωσία (1992, 1996, 2008) όλες οι παρεμβάσεις είναι -δυστυχώς- αποτυχημένες (π.χ. Μεξικό όπου το όριο της φτώχειας ξεπέρασε το 50% και ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 20%).

Παρ’ όλα αυτά κάποιος θα μπορούσε να σκεφθεί ότι το ΔΝΤ είναι ένας «καθαρός» οργανισμός που τελικά θέλει μόνο να βοηθάει τις χώρες και δεν εξυπηρετεί συμφέροντα….

μια απλή έρευνα στο Internet μπορεί να δείξει ενδιαφέροντα πράγματα είτε για διαφθορά του ίδιου του ΔΝΤ  http://www.ethiopianreview.com/content/11098 είτε για την εξαιρετική ικανότητα του ΔΝΤ να διαφθείρει. Διαβάστε το άθρο και καταλάβετε πίσω από τα νοήματα που θέλει να περάσει http://www.house.gov/jec/imf/corrupt.htm

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση της Ελλάδας; τι μας οδήγησε εδώ;

Κατ’ αρχήν να εντοπίσουμε το πρόβλημα : χρωστάμε (όπως λέγεται)!

σε ποιούς;

σε κράτη (Γερμανία, Γαλλία ή άλλα) ;

οχι στις τράπεζες. Οι τράπεζες (και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) έχουν ως μεγαλομετόχους ιδιώτες τα ονόματα των οποίων δεν είναι γνωστά.

Χρωστάμε μόνο εμείς;

Όχι χρωστούν όλες οι χώρες (βλέπε Η.Π.Α., Ιαπωνία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία, δηλαδή οι κατά τεκμήριο πλουσιότερες χώρες στον κόσμο !!!)

Τι συμβαίνει λοιπόν ;

Τα κράτη έχουν παραχωρήσει στο τραπεζικό σύστημα (ουσιαστικά είναι ένα παγκόσμιο καρτέλ) το δικαίωμα να δημιουργεί χρήμα από το μηδέν και να το δανείζει εισπράτοντας τόκους ή κατάσχοντας περιουσίες. Έτσι οι (ιδιωτικές) κεντρικές τράπεζες με το νόμιμο δικαίωμα που έχουν να ασκούν τη νομισματική πολιτική (την οποία δεν ασκούν για το συμφέρον των λαών αλλά για τα συμφέροντα των ιδιωτών μετόχων τους) γίνονται ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομίας και με την πράξη τους -να δημιουργούν δηλαδή χρήμα από το μηδέν- μπορούν να δανείζουν μέχρι και 9 φορές περισσότερο χρήμα από αυτό που αρχικά δημιούργησαν !!!

Απίστευτο το χρηματοπιστωτικό σύστημα δημιουργεί κατά βούληση χρήμα χωρίς αντίκρισμα!!! το διαθέτει σε κράτη και το φοβερότερο όλων; δίδεται η ευκαιρία σε κάποιους μέσω τοξικών προϊόντων να στοιχηματίζουν στη συνέχεια στον αφανισμό των κρατών για να κερδοσκοπήσουν. Πως;

Οι κυβερνήσεις δανείζονται με τόκο χρήμα από τους ιδιώτες (τράπεζες) δίνοντας κρατικά ομόλογα (χαρτιά ως αποδεικτικό του δανεισμού) και τότε αρχίζει το πανηγύρι των κερδοσκόπων. Η τράπεζα προκειμένου να εξασφαλισθεί έναντι μελλοντικών κινδύνων ασφαλίζει το δάνειο σε κάποια ασφαλιστική εταιρεία μέσω των CDS  (CDS Credit Default Swaps ή ελλινιστί Ασφάλιση Πιστωτικών Κινδύνων συλλήψεως της JP Morgan) έτσι αφού σε κάθε περίπτωση είναι εξασφαλισμένη δεν γράφει στους ισολογισμούς της το ποσό, το ύψος του οποίου μπορεί να χρησιμοποιήσει αλλού κατά το 90% του αρχικού ύψους (π.χ. να δανείσει άλλον με τον ίδιο τρόπο)!!!

Καταλάβατε λοιπόν; Με ένα πόσο άλφα η τράπεζα δεν δανείζει μόνο έναν αλλά μπορεί να δανείσει άλλες 9 φορές.  Η κατάληξη αυτού (σε συνδυασμό με την εμφάνιση νέων δομημένων προϊόντων (π.χ. BISTRO – Board Index Secured Trust Offering) είναι να μην γνωρίζει κανείς ποιος έχει ασφαλίσει ποιον και ποιος πληρώνεται από ποιον στην περίπτωση της χρεωκοπίας.

Το χειρότερο όλων είναι ότι πλέον τα CDS δεν είναι τίποτα άλλο από στοιχήματα αφού πλέον αγοράζονται από τους κερδοσκόπους μέσω των τραπεζών ή των ασφαλιστικών εταιρειών. Σας δίνω το παρακάτω παράδειγμα για να το καταλάβετε :

Με ένα ομόλογο αξίας 1.000.000 Ευρώ και spread στις 1.000 μονάδες βάσης τα ασφάλιστρα που απαιτούνται είναι 100.000 Ευρώ (ή 1% για κάθε μονάδα βάσης) ενώ η εγγύηση που πρέπει να καταβληθεί από αυτούς που αγοράζουν είναι 10% επί των ασφαλίστρων ή αλλιώς 10.000 Ευρώ!!  και εάν τελικά η χώρα χρεοκοπήσει αυτοί μπορούν να απαιτήσουν τα 1.000.000 Ευρώ!! Προφανώς το κίνητρο για τους κερδοσκόπους είναι μεγάλο και ταυτόχρονα είναι το αντικίνητρο για τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές που δεν θα ήθελαν να μας δούνε να χρεοκοπούμε με τίποτα

Άρα τώρα μας ζητούν να δημιουργήσουμε και να αποδώσουμε εμείς το χρήμα που οι τράπεζες δημιούργησαν από το μηδέν !!! και βάζουν και τον διεθνή εγγυητή (ΔΝΤ) για να το διασφαλίσουν. Απίστευτο !!

Θα μου πεις και τι εναλλακτική έχουμε πλέον;

Θα σε παραπέμψω σε διάφορες λύσεις που έχουν προταθεί κατά καιρούς οι οποίες όμως απαιτούν ένα μεγάλο φόρο «αίματος» από τον Ελληνικό λαό.
Για το λόγο αυτό ίσως να μην διαφωνούσα με την προσφυγή στο ΔΝΤ.

Όμως υπάρχει μια λύση που θα έπρεπε όλοι να απαιτούμε -τουλάχιστον όλες οι χώρες που γνώρισαν ή είναι πολύ κοντά να γνωρίσουν τη λαίλαπα του ΔΝΤ. Λύση που έπρεπε να απαιτούμε σε όλα τα επίπεδα (σε Ευρωπαϊκή Ένωση, σε Σοσιαλιστική Διεθνή, σε διάφορους Παγκόσμιους Οργανισμούς) και συνοψίζεται σε μια λέξη : ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Έτσι τα κράτη θα έπρεπε να δανείζονται πολύ λίγο πάνω από όσο δανείζονται οι τράπεζες. Θα μπορούσε να συμφωνηθεί ότι όλες οι τράπεζες δανείζονται πάντα με 1% οπότε τα κράτη να δανείζονται με 1,2% ή τέλος πάντων με κάποιο ποσοστό που ήταν «επικερδές» για όλους. Φαίνεται να είναι ο μόνος τρόπος ώστε να κερδίζουν όλοι και να μπαίνουν φραγμοί στην λυσσαλέα, αδηφάγα μανία ορισμένων λαμόγιων…

Σε διαφορετική περίπτωση καταλαβαίνετε τελικά τι θα συνεχίσει να συμβαίνει;  Χρήμα που δημιουργείται από το μηδέν, τράπεζες που κερδοσκοπούν ασυστόλως εις βάρος λαών, κερδοσκόποι-όρνεα που καραδοκούν να κατασπαράξουν τις σάρκες μας, τα κράτη που πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα … και άνθρωποι Ιφιγένειες στην απαράδεκτη, απάνθρωπη πεινα των «ελεύθερων» αγορών…

…σε τι κόσμο ζούμε; θα μπορέσουμε να τον κάνουμε τελικά πραγματικά όμορφο;

Ο κόσμος όμως είμαστε εμείς, ας γίνουμε συλλογικοί, ας αρχίσουμε να δείχνουμε μηδενική ανοχή στη λαμογιά και ας μη φοβόμαστε να την αποκαλύπτουμε και να την καταγγέλουμε, ας σταματήσουμε να σκεφτόμασθε στην βάση του «ο θανατός σου η ζωή μου» κι ας γίνουμε αλληλέγγυοι … ας γίνουμε αυτοί που θα παραδώσουν στους επόμενους ένα συλλογικό όμορφο κόσμο ….

Th.S

Πληθωρισμός και Προκλητή ζήτηση – Η περίπτωση των Δημοσιογράφων


(γελοιογραφία από http://salata.wordpress.com/ -μιλώντας για την κόντρα δύο μεγαλοδημοσιογράφων)

του Σταύρου Κυριαζή

Ψάξτε τις αμοιβές των δημοσιογράφων… Ειδικά στην Ιδιωτική τηλεόραση! Αλλά και στην κρατική!
Ψάξτε τις αμοιβές των δημοσιογράφων… Ειδικά στην Ιδιωτική τηλεόραση! Αλλά και στην κρατική!
Ψάξτε τις αμοιβές των δημοσιογράφων… Ειδικά στην Ιδιωτική τηλεόραση! Αλλά και στην κρατική!

Δεν μπορεί να προκαλούν με τις αποδοχές τους! Ιδιαίτερα αυτές τις εποχές!

Να δημοσιοποιηθούν οι ισολογισμοί των ΜΜΕ… Ειδικότερα το στοιχείο δανεισμού τους! Και στα κρατικά! Δεν αρκεί ο Ν. 2328/1995!
Να δημοσιοποιηθούν οι ισολογισμοί των ΜΜΕ… Ειδικότερα το στοιχείο δανεισμού τους! Και στα κρατικά! Δεν αρκεί ο Ν. 2328/1995!
Να δημοσιοποιηθούν οι ισολογισμοί των ΜΜΕ… Ειδικότερα το στοιχείο δανεισμού τους! Και στα κρατικά! Δεν αρκεί ο Ν. 2328/1995!

Με σκοπό να ταυτοποιηθούν οι πηγές των κολοσσιαίων κεφαλαίων που εισρέουν από το πουθενά, με στόχο να καλύψουν τις πρωτοφανείς ζημιές που αντιμετωπίζουν τα ΜΜΕ…

Και τώρα, ζητήστε να πάρετε απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

-Είναι σωστό να απομυζούν 200 εκ. τα ταμεία των δημοσιογράφων;
-Είναι λογικό και σωστό μόνη η Ελλάδα σε όλη την Ε.Ε. να απαιτεί τη δημοσίευση των ισολογισμών στις εφημερίδες;
-Είναι σωστό να έχουν οι καναλάρχες και εκδότες μαύρο ταμείο ;
-Είναι σωστό να μοιράζονται οι τηλεοπτικές συχνότητες χωρίς διαγωνισμό;
-Είναι σωστό να πληρώνουμε την ΕΡΤ μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ;

Βέβαια, μπορεί τα περισσότερα από τα προαναφερόμενα ζητήματα, να τα θέτει ένας ακραίος νεοφιλελεύθερος, ο Στέφανος Μάνος!!!Από το 2007, μάλιστα!!!
Δείτε το πλήρες άρθρο εδώ : http://e-rooster.gr/07/2007/489.
Επίσης, κάτι αντίστοιχο ζητούν άλλα ετερόκλητα και ετεροβαρή κέντρα, όπως : http://www.antinews.gr/?p=41647.

Αλλά τι με νοιάζει εμένα? Γιατί να με απασχολεί κάτι τέτοιο?
Μήπως όλα αυτά τα μέτρα που επεβλήθησαν και σε εμένα -ως μισθωτού- δεν τα υπαγόρευσαν άλλοι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι?
Τι έκαναν για όλα αυτά οι δημοσιογράφοι?
Απλά, τα παπαγάλισαν… Και μετά τα έκαναν γαργάρα!!! Το ρόλο τους τον έπαιξαν, όπως πρέπει!!! Όπως συνέφερε τα αφεντικά τους!!!

Όλοι τους? Όχι βέβαια!
Αλλά, γιατί κάποιοι νουνεχείς δεν έβαλαν πάγο στα υπόλοιπα «κατευθυνόμενα»?

Τώρα «έπιασαν» και το ζήτημα του αριθμού των βουλευτών! Άλλοι λένε διακόσιους χρειάζεται η Ελλάδα, άλλοι λένε 50 κ.ό.κ.
Έτσι, χωρίς καμία αιτιολόγηση! Επειδή τα νούμερα «κατέβηκαν από την κούτρα» τους!

Σε λίγο θα πιάσουν οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, αρκεί να μην θίγει τα συμφέροντά τους (και των αφεντικών τους)…

Αλήθεια, πόσες εφημερίδες αντέχει η αγορά στη χώρα μας?
Αλήθεια, πόσους τηλεοπτικούς σταθμούς «σηκώνει» η αγορά στη χώρα μας?
Αλήθεια, πόσους ραδιοφωνικούς σταθμούς «σηκώνει» η αγορά στη χώρα μας?
Αλήθεια, πόσα από τα προαναφερόμενα «μέσα» αντέχει η οικονομία μας να επιδοτεί τη λειτουργία τους?
Και γιατί παρακαλώ?
Γιατί να υπάρχει πληθωρισμός δημοσιογράφων, τεχνικών, αναλυτών και κάθε λογής εδωδίμων και αποικιακών?
Κακής ποιότητας και κατάρτισης, κατά κανόνα!!!
Γιατί να υπάρχει προκλητή ζήτηση, η οποία μετακυλίει το κόστος στο δημόσιο (έμμεσα ή/και άμεσα, με μυριάδες τρόπους)?

Ζητείστε απαντήσεις…

Σταύρος Κυριαζής

Σημείωση από την κάτοχο του blog : Γιατί κ. Κυριαζή είστε τόσο σκληρός με την συμπαθή τάξη των δημοσιογράφων; Αυτοί ποτέ δεν κανιβάλισαν άλλους (βλέπε δημοσίους υπαλλήλους) προκειμένου να μην πληρώσουν οι πραγματικοί φταίχτες, αυτοί ποτέ δεν περιφρόνησαν συνανθρώπους τους (βλέπε αδύναμους), αυτοί ποτέ μα ποτέ δεν εξυπηρέτησαν κανένα συμφέρον και πάντα έβαζαν το συλλογικό συμφέρον πάνω ακόμα και από το δικό τους ατομικό συμφέρον ή το συμφέρον του μέσου τους…

Γιατί κ. Κυριαζή είστε τόσο απηνής ; σας συστήνω το εξής γιατρικό : ΣΚΑΪ πρωί – μεσημέρι – βράδυ (πριν το φαγητό κατά προτίμηση για να μην σας «κάθεται» περίεργα) μπας και γλυκάνετε λίγο !!!

Παρακαλώ μην μειδιάτε …

Th. S.