Ο (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ) ΑΓΩΝ ΜΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ : ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ….

από wikipedia

Mein Kampf by Adolf Hitler

Volume One – A Reckoning

Chapter VI: War Propaganda

από http://www.hitler.org/writings/Mein_Kampf/

(ναι αναγκάστηκα μετά από πολλούς εμετούς να ρίξω μια ματιά … έτσι για να ξέρω πιθανές πτυχές ορισμένων ανεγκέφαλων τιμητών μου αλλά και να βρω τις αντίστοιχα ισοδύναμες ελληνικές εφαρμογές…)

Παραθέτω μερικά από τα λόγια του Φρίκερ (παραφράζω το φύρερ γιατί το φρίκερ μου ακούγεται πιο κοντά στο ποιόν του ανθρωπάριου) που βρήκα στο παραπάνω site.

Αν λοιπόν, πάρουμε τοις μετρητοίς αυτά που λέγονται από μια μειοψηφία Γερμανών περί γονιδίων που κουβαλάμε οι Έλληνες, σαν τι θα πρέπει να βάλουμε με το μυαλό μας για τα δικά τους γονίδια και τι αποτελέσματα μπορεί να επιφέρουν; μήπως θα έπρεπε να μιμηθούμε έναν βλακώδη τρόπο σκέψης και να σκεφθούμε με την σειρά μας ότι αν η τεμπελιά ή η απατεωνιά είναι στο αίμα μας τότε ο πόλεμος, η φρίκη και ο ιμπεριαλισμός είναι στο δικό τους; Που μπορεί να οδηγήσουν τέτοιες σκέψεις; Ας σκεφθούμε Γερμανοί και Έλληνες ποιον εξυπηρετεί το μίσος αυτό και ποιοί οι λόγοι δημιουργίας του ….

Θαυμάστε τη αυλλογιστική του φρίκερ και βρείτε τις αντιστοιχίσεις και τις προεκτάσεις με την παρούσα κατάσταση…

«And I soon realized that the correct use of propaganda is a true art which has remained practically unknown…»

Μάάάάστα! έτσι εξηγούνται τα δημοσιεύματα ορισμένων ανεγκέφαλων δημοσιογράφων τους που κάνουν FOCUS σε χαρακτηριστικά των Ελλήνων που δεν καταλαβαίνω που τα βρήκαν (δεν κοίταζαν τρομάρα τους λίγο τα αποτελέσματα του ΟΟΣΑ για την παραγωγικότητά μας και μετά ας μιλούσαν). Δημοσιεύματα τα οποία είμαι σίγουρη ότι δεν αντανακλούν τη πραγματική γνώμη των Γερμανών πολιτών, προσπαθούν όμως να την διαμορφώσουν εναντίον της συλλογικότητας που θα έπρεπε να έχει αναπτυχθεί στους λαούς της Ευρώπης. Έχω φίλους Γερμανούς που καταλαβαίνουν απολύτως τι συμβαίνει και μου λένε που το πάει το πρώην 14% νυν 7% που συγκυβερνά. Ξέρετε! το σαρωτικό δυτικό  κύμα! (η αλλιώς westen welle) το οποίο δείχνει ότι την χορεύει κανονικά την μαύρο-Μέρκελ. Βιώνουν και οι ίδιοι στο πετσί τους την αδικία και την παραφροσύνη μιας μειοψηφίας που υπηρετεί συμφέροντα ολίγων εκλεκτών … πάντως σίγουρα όχι τον Γερμανικό λαό.

«What makes a people or, to be more correct, a race, is not language but blood. Therefore it would be justifiable to speak of Germanization only if that process could change the blood of the people who would be subjected to it, which is obviously impossible. A change would be possible only by a mixture of blood, but in this case the quality of the superior race would be debased.»

Τα λόγια είναι περιττάάάάά!!!

Για άλλη μια φορά βλέπουμε τον κανιβαλισμό σε όλο του το μεγαλείο και πως  οι δημοσιογράφοι σε όλον τον κόσμο (εμείς εδώ το βλέπουμε καθημερινά εδώ και χρόνια) επιβάλλουν και συντηρούν ένα τέτοιο κλίμα.

Θαυμάστε τους δικούς μας δημοσιογράφους εδώ που καθημερινά επιδίδονται σε αγωνιώδη τρεχάλα να μας ψήσουν για διάφορα μέτρα, δείτε πως κάνουν χρήση της εξουσίας τους και πως παρουσιάζουν τα πράγματα με τον τρόπο που τους βολεύει και σκεφθείτε τελικά ότι η συγκεκριμένη κάστα έχει την ίδια φάτσα παντού!

Πάω στοίχημα! ότι αφού πρώτα επιδόθηκαν σε αγώνα δημιουργίας κλίματος κοινωνικού αυτοματισμού μεταφέροντας την πολεμική από την πάλη διαφορετικών τάξεων μέσα στην ίδια τάξη (εργαζόμενοι) μέσω ενός ιδιότυπου κανιβαλισμού, διαφυλάσσοντας με τον τρόπο αυτό τα συμφέροντα των πολυπραγμόνων αφεντικών τους (αλήθεια γιατί δεν έχει θεσπισθεί ασυμβίμβαστο για όσους έχουν στην κατοχή τους ΜΜΕ ώστε να μην μπορούν να έχουν αυτοί ή μέλη της οικογένειάς τους παράλληλα και κατασκευαστικές ή άλλες εταιρείες;), παώ στοίχημα ότι τώρα θα αρχίσουν να το γυρίζουν το παιχνίδι.

Και έτσι ενώ μέρχι τώρα ακούγαμε νυχθημερόν το τροπάρι για το πόσο απαραίτητο είναι να πληρώσουν οι εργαζόμενοι με περικοπές αποδοχών χωρίς να ακούμε τίποτα άλλο απολύτως, μόλις μυρίσθηκαν ότι έρχεται δάνειο και θα τρέξει ζεστό χρήμα θα αρχίσουν σιγά – σιγά να το γυρίζουν το παραμύθι και θα μας μιλούν για τις προοπτικές των θυσιών μας. Θα τους πιάσει ξαφνική πρεμούρα για την θυσία μας και θα τη μασάνε την καραμέλα μέχρι να τους γίνουν τα χατήρια … μετά θα ξαναγίνουμε οι κακοί εργαζόμενοι που θέλουμε και κομμάτι από την πίτα τρομάρα μας. ΤΙ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΠΑΤΕ;

Διότι πως να το κάνουμε αγαπητοί μου; ετσι είναι! τα χάλια της οικονομίας οφείλονται -σύμφωνα με τους δημοσιογράφους (όχι όλους βέβαια αλλά τουλάχιστον από αυτούς που βγαίνουν στο γυαλί)- στους μισθωτούς και ουχί στους ΕΒΕάδες, τους ΣΕΒέδες, τους ΙΟΒΕδες (αυτοί κάνουν μελέτες κατά πως βολεύει τα συμφέροντα … όόόχι όχι, δεν εννοώ τα συμφέροντα της κοινωνίας) και άλλων λοιπών παραγωγικότατων όπως αποδείχθηκε έως τώρα συντεχνιών, που οι κακόμοιροι καινοτόμησαν, επανεπένδυσαν στην Ελλάδα και δεν μάζεψαν επιδοτήσεις και δεν σηκωθηκαν να φύγουν για γειτονικές ή άλλες χώρες….

Γι’ αυτό αδέλφια Γερμανοί και Έλληνες όσο αναλωνόμαστε σε ηλιθιότητες μεταξύ μας και όσο η αγαπητή κάστα οξύνει τα πάθη ανάμεσά μας (βάζοντάς μας να κανιβαλίζουμε αλλήλους) έτσι θα είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να εφαρμόζουμε το :

Arbeit macht frei

…. besonders wenn sie nicht zahlend ist!! προσθέτω εγώ

Th.S.

Advertisements

2 Responses to “Ο (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ) ΑΓΩΝ ΜΟΥ”


  1. 1 eli 04/03/2010 στο 12:34

    ola oraia TI NA KANOYME OMOS
    PREPEI KATI NA KANOYME
    ME STAVROMENA HERIA THA MEINOUME
    AS ORGANOTHOUME
    AS KINITHOUME
    NA DOUN OTI TIPOTA APO AYTA DEN THA PERASEI

    • 2 peopleinaction 04/03/2010 στο 15:08

      eli καλησπέρα,
      Η ερώτησή σου είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο να απαντηθεί. Πέτυχες διάνα με μια απλή φρασούλα «τι κάνουμε» την καρδιά του προβλήματος των λαών. Είναι η φρασούλα που με ταλανίζει από τα παιδικά μου χρόνια. Είναι η φρασούλα που με έχει κάνει να κατεβάζω όλα τα βιβλία με όλες τις θεωρίες ψάχνοντας για μια απάντηση, να συζητώ ατέλειωτες ώρες με τους λιγοστούς φίλους μου που μοιράζονται την ίδια αγωνία με αυτή που εκφράζεις.
      Να οριοθετώ το πρόβλημα στην μετάθεση του αριθμού του ρήματος από τον ενικό στον πληθυντικό και ανάποδα … από το κάνουμε στο κάνω και ξανά στο κάνουμε. Πάντα αυτό το ρήμα ήταν το αδύνατο σημείο της συμβίωσής μας, με βασάνιζε, με βασανίζει και θα βασανίζει την ύπαρξή μου μέχρι το λυτρωτικό μου τέλος .

      Ουσιαστικά αν μπορούσαμε να απαντήσουμε με μαζική ένταξή μας σε κάποιο πλαίσιο (π.χ. αντίδραση, συμπόρευση κ.ά.) τα πράγματα θα ήταν απλά, προβλέψιμα και μετρήσιμα. Όμως σε ένα εξαιρετικά σύνθετο θέμα οποιοιδήποτε χειρισμοί μπορεί να αποβούν καταλυτικοί προς μια κοινωνία συλλογικότερη ή να γίνουν το τέλος μας.

      Πρώτο αδύνατο σημείο είναι ακριβώς αυτή η μαζικότητα. Οχι γλυκιά μου παρ’ όλο που από όσο μπορώ να διακρίνω στα γραφόμενά σου μάλλον ανήκεις στην γενιά των συλλογικών ανθρώπων (έχω αρχίσει να την αποκαλώ PIGS – βλέπεις στο άρθρο μου γιατί), δεν σκέφτοναι όλοι όπως εσύ, θα έλεγα ότι οι περισσότεροι, ακόμα και αυτοί που θα ακούσεις να επικαλούνται την συλλογικότητα το κάνουν περιστασιακά μόνο για συντεχνιακούς ή κακούς ατομικούς λόγους. Η μαζικότητα θα έπρεπε να εκδηλώνεται μέσα από την ατομική στάση ζωής μας (έτσι σίγουρα δεν θα φθάναμε στο σημείο αυτό) να μας διαπνέει και να μας διαπερνά στην καθημερινότητά μας κάθε λεπτό της παρουσίας μας εδώ στην γη.

      Δεύτερο αδύνατο σημείο είναι τα δεδομένα της κατάστασης … κάθε κατάστασης και οι πληροφορίες που έχουμε για τα δεδομένα αυτά. Για παράδειγμα γνωρίζουμε τις κρυφές πτυχές του προβλήματος ή μπορούμε μόνο να διαπιστώσουμε ότι φαίνεται ή ότι αφήνουν να φαίνεται; Υπάρχουν απειλές ή ανικανότητες που μας οδήγησαν εδώ και αν ναι τι εναλλακτικές έχουμε τώρα ώστε να τις ξεπεράσουμε με το μικρότερο δυνατό κόστος για τους ανθρώπους;

      Τρίτο αδύνατο σημείο η διαφορετική αντίληψη κάθε ενός εξ ημών για το είδος των «αντίμετρων» από την κοινωνία, για τον βαθμό έντασής τους και έκτασής τους. Ας πούμε θα θεωρούσα αποτελεσματικότερη την κινητοποίηση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και ίσως θα έπρεπε να οργανωθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση πριν εκδηλώσουμε οποιαδήποτε διαφωνία η οποία λόγω της αποσπασματικότητός της θα ενείχε τον κίνδυνο να ακυρώσει την ουσία της στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Θα έπρεπε οι ακτιβιστές να έχουμε φροντίσει για την επικοινωνία μας και τον συντονισμό μας σε πανευρωπαϊκό ή και παγκόσμιο επίπεδο. Θα έπρεπε να έχουμε φροντίσει για την διείσδυσή μας στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στα κέντρα επηρεασμού της κοινής γνώμης με προσοχή χωρίς να ενδίδουμε σε φαινόμενα κορπορατισμού ώστε στην κρίσιμη στιγμή να συντονιζόμαστε και να αλλάζουμε την ροή των πραγμάτων. Θα έπρεπε να έχουμε μετρήσει αν η μόνη μας εναλλακτική θα ήταν μια βίαιη σύγκρουση ή μια στάση μη βίαιης μαζικής αντίδρασης η οποία είμαι σίγουρη ότι θα πονούσε περισσότερο το αδυσώπητο σύστημα των αγορών και θα το ανάγκαζε να προσαρμοσθεί στα νέα δεδομένα. Ούτως ή άλλως η βία είναι το πρόσωπο της κακής ατομικότητας με άξιο τέκνο της την επιθετικότητα … δεν βγάζει πουθενά και διαιωνίζει τα δεινά της κοινωνίας μας. Θα έπρεπε διεθνείς σχηματισμοί και φορείς που ευαγγελίζονται τον σοσιαλισμό, την συλλογικότητα και άλλες αξίες πανανθρώπινες να έχουν ήδη πάρει θέση.

      Εδώ που φθάσαμε όμως (και δεν εννοώ την Ελλάδα) φαίνεται πως οι αγορές δεν αφήνουν χρόνο προσαρμογής σε εναλλακτικές. Η συμμετοχή των PIGS σε αυτό που θα δείξει την δύναμη της συλλογικότητας είναι μονόδρομος. Νομίζω πως πλέον η απληστία των αγορών σε παγκόσμιο επίπεδο ξέφυγε τόσο που ανέλαβε τον ρόλο της αφύπνισης της συλλογικότητας των ανθρώπων χωρίς να το θέλει. Οι αγορές έβαλαν τα χέρια τους και έβγαλαν τα μάτια τους (και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι γι’ αυτό) γιατί με την υπέρμετρη απληστία τους τις τελευταίες δεκαετίες διαίρεσαν τον κόσμο σε τέτοιο βαθμό που πυροδότησαν τα αυτόματα αντανακλαστικά των μαζών και ξεκίνησε η διαδικασία της αναμενόμενης συσπείρωσης.

      Έτσι στο ερώτημά σου, λοιπόν, τι κάνουμε μάλλον αυτό που μπορώ να απαντήσω είναι : στοχαζόμαστε, συμμετέχουμε ειρηνικά, αλλάζουμε την κοσμοθεωρία μας, προσαρμόζουμε την συμπεριφορά μας στα πρότυπα της συλλογικότητας, δεν ενσωματωνόμαστε στην σαπίλα αν και όταν μας δοθεί η ευκαιρία, δεν καίμε το χαρτί μας σε στείρες δράσεις, ενημερωνόμαστε συνεχώς και δρούμε ΔΙΑΡΚΩΣ είτε ατομικά είτε συλλογικά…

      Th. S.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s




…making reality…

  • 24,698

Εισάγετε διεύθυνση email και πατήστε "Στείλε μου τα νέα..." για να λαμβάνετε ειδοποίηση για κάθε νέα ανάρτηση αυτού του blog.

wordpress visitor counter
Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: